นิยามศัพท์กอล์ฟ
เนื้อหาในหมวด กฎ กติกา กอล์ฟ |
สนาม
“สนาม” หมายถึง บริเวณทั้งหมดที่กำหนดไว้ให้เล่นได้ (ดูกฎข้อ 33-2)
อุปกรณ์
“อุปกรณ์” คือสิ่งใดๆ ที่ผู้เล่นใช้สวมใส่แบก ถือเอง หรือมีผู้อื่นกระทำให้ยกเว้นลูกเล่นที่กำลังใช้เล่นในหลุมนั้นอยู่และวัตถุชิ้นเล็ก เช่นเหรียญ หรือที่เพื่อใช้ในการมาร์กลูก หรือกำหนดขอบเขตอาณาบริเวณที่จะหย่อนลูก อุปกรณ์นี้ให้รวมไปถึงรถลากถุงไม่ว่าจะมีเครื่องยนต์หรือไม่ก็ตาม ถ้าผู้เล่นมากกว่าหนึ่งคนใช้รถคันเดียวกันให้ถือว่ามีสภาพตามกฎข้อบังคับเหมือนเด็กถือถุงที่รับใช้ผู้เล่นมากกว่าหนึ่งคน ดู “เด็กถือถุง”
ผู้ร่วมแข่งขัน
ดู “ผู้เข้าแข่งขัน”
คันธง
“คันธง” คือสิ่งที่เป็นลำยาวตรงและกลมโดยรอบ ปักไว้กึ่งกลางหลุมเพื่อแสดงถึงตำแหน่งที่ตั้ง แต่สามารถหยิบยกออกได้ โดยที่จะมีธงหรือวัสดุอื่นผูกติดอยู่ด้วยหรือไม่ก็ตาม
เด็กหน้า
“เด็กหน้า” คือผู้ที่คณะกรรมการจัดไว้ให้ชี้ตำแหน่งของลูกเล่นให้แก่ผู้เล่น และให้ถือว่าเป็นสิ่งภายนอก
เขตซ่อม
“เขตซ่อม” คือบริเวณสนามส่วนใดส่วนหนึ่งที่คณะกรรมการได้จัดทำเครื่องหมายบอกไว้ หรือผู้แทนที่คณะกรรมการแต่งตั้งได้ประกาศไว้ เขตซ่อมนี้ให้รวมไปถึงกองวัสดุต่างๆ ที่เตรียมขนย้าย หลุมบ่อที่ผู้ดูแลสนามขุดไว้ แม้ว่าจะไม่มีเครื่องหมายบอกไว้ก็ตาม หลักหรือเส้นที่แสดงถึงเขตซ่อมให้ถือว่าอยู่ในเขตซ่อมนั้นๆ ด้วย ขอบของเขตซ่อมนั้นให้ถือว่าขยายต่อเป็นแนวตั้งตรงๆ ลงมาได้ แต่ไม่ขยายต่อขึ้นไป
หมายเหตุ :
1. เศษหญ้าและวัสดุอื่นใดที่ทิ้งไว้บนพื้นสนามในลักษณะที่มิได้เตรียมจะขนย้ายไม่ถือว่าเป็นเขตซ่อม นอกจากจะทำเครื่องหมายบอกไว้
2. คณะกรรมการอาจกำหนดให้มีกฎสนามขึ้นเพื่อห้ามการเล่นจากเขตซ่อมก็ได้
เขตอุปสรรค
“เขตอุปสรรค” หมายถึง หลุมทรายหรือเขตอุปสรรคน้ำ
หลุม
“หลุม” ต้องมีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 4 ผ นิ้ว (108 มม.) และลึกอย่างน้อย 4 นิ้ว (100 มม.) หากมีปลอกบุภายในหลุม ต้องฝังให้อยู่ต่ำกว่าระดับผิวกรีนอย่างน้อย 1 นิ้ว (25 มม.) เว้นแต่ลักษณะดินไม่เอื้ออำนวยให้ทำเช่นนั้นได้ เส้นผ่านศูนย์กลางของปลอกถึงผิวด้านนอกต้องไม่เกิน 4 ผ นิ้ว (108 มม.)
ลงหลุมแล้ว
ให้ถือว่า ลูกที่หยุดนิ่งอยู่ภายในเส้นรอบวงของหลุม โดยมีทุกส่วนของลูกอยู่ใต้ระดับปากหลุมลงไปเป็นลูก “ลงหลุมแล้ว”
เกียรติ
ฝ่ายที่มีสิทธิ์ได้ตีลูกจากเขตแท่นตั้งตีก่อนเรียกว่าเป็นผู้ได้ “เกียรติ”